Κυριακή των Αγίων Πατέρων της πρώτης Οικουμενικής Συνόδου

609
Κυριακή των Αγίων Πατέρων

Κυριακή των Αγίων Πατέρων της πρώτης Οικουμενικής Συνόδου

Έβδομη Κυριακή μετά το Άγιον Πάσχα.

Κυριακή των Αγίων Πατέρων της πρώτης Οικουμενικής Συνόδου (Ιωάν. ΙΖ΄ 1-13)

του Ιωάννου Ε. Πουλατσίδη, Θεολόγου

Σήμερα η εκκλησία μας εορτάζει τη μνήμη μιάς ομάδας μαθητών και οπαδών του Χριστού. Αυτοί είναι οι τριακόσιοι άγιοι πατέρες της πρώτης Οικουμενικής Συνόδου, που συνήλθε στη Νίκαια το 325 μ.Χ., την εποχή του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Μεγάλου, για την υπεράσπιση, αποσαφήνιση και βεβαίωση της Ορθόδοξης Πίστης.

Την εποχή εκείνη στην Εκκλησία είχαν εμφανιστεί, άνθρωποι, που φορούσαν ρούχα όμοια με των ποιμένων. Αυτοί είχαν έκλυτη ζωή και γι’  αυτό δεν μπορούσαν να βρουν μέσα τους τόπο για την αλήθεια του Χριστού. Έτσι έπεσαν και οι ίδιοι, αλλά παρέσυραν και τους πιστούς σε πλάνες. Η διδασκαλία τους, σαν την ζωή τους ήταν διαβρωτική.

Το Άγιο Πνεύμα λοιπόν, σύναξε τους αγίους αυτούς που εορτάζουμε σήμερα, του Θεού, σε μία σύνοδο, ώστε να φανούν οι αληθινοί διδάσκαλοι του Χριστού. Ώστε να φανεί η δύναμη εκείνων που αγωνίζονται για το Χριστό εναντίον εκείνων που τον πολεμούν. Οι άγιοι πατέρες έλαμψαν και φωτίστηκαν από τον Κύριο Ιησού Χριστό και το Πανάγιο Πνεύμα.

Πολλοί από τους πατέρες έφτασαν στην σύνοδο φέροντας στο σώμα τους τραύματα που είχαν δεχτεί για χάρη του Χριστού. Όπως για παράδειγμα ο Όσιος Παύλος Αρχιεπίσκοπος της Νεοκαισάρειας του Δυτικού Πόντου, ο Ομολογητής, που τα χέρια είχαν νεκρωθεί από το πυρακτωμένο σίδερο των βασανιστών του. Όλοι τους έλαμπαν από ένα εσωτερικό φως που προερχόταν από το Θεό, ένα φως που διακρινόταν καθαρά η αλήθεια.

Ως ακόλουθοι του Εσταυρωμένου δεν λογάριαζαν τα βασανιστήρια. Η αφοβία τους στην υπεράσπιση της αλήθειας ήταν μέγιστη, απεριόριστη. Με τη θεόσδοτη γνώση της αλήθειας που κατείχαν και την τόλμη τους στην υπεράσπισή της, οι άγιοι αυτοί πατέρες αναίρεσαν και συνέτριψαν την αίρεση του Αρείου και καθιέρωσαν το Σύμβολο της Πίστεως, που κρατούμε ως σήμερα και ομολογούμε ως τη μόνη σωστική αλήθεια του Θεού.

Ακούγοντάς  σήμερα αγαπητοί μου, για το Θάρρος, την πίστη, αλλά και τα έργα της πίστεως αυτών των αγίων πατέρων της Εκκλησίας μας, ας κοιτάξουμε λίγο μέσα μας και να σκεφτούμε, φέρνοντας την ζωή μας μπροστά μας, έχουμε την πίστη αυτών των γενναίων ανδρών, απέναντι στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού; Αυτός ο Ιατρός και Σωτήρας του κόσμου βρίσκεται μέσα στην καρδιά μας, όπως βρίσκεται και στην καρδιά αυτών των εκλεκτών Πατέρων; Αυτός ο θεραπευτής των ψυχών και των σωμάτων, που όλοι μας παρακαλούμαι καθημερινά, είναι ο καθημερινός επισκέπτης της οικογένειάς  μας;  Αγωνιζόμαστε και εμείς καθημερινά για την υπεράσπιση του ονόματος  Του Χριστού;

Αγαπητοί μου,  είκοσι αιώνες τώρα τα ιστορικά γεγονότα, η φύση μα και όλη η πλάση, μαρτυρούν πως ο Χριστός είναι η μεγάλη Αλήθεια, η ειλικρινείς αγάπη, η μεγάλη ελπίδα του Ανθρώπου. Σε αυτόν πρέπει να πιστεύουμε και να το δείχνουμε καθημερινά, με τις πράξεις και τα έργα μας. Να κωφεύουμε σε καθετί καθημερινά προσπαθεί να γεννήσει αμφιβολίες μέσα μας για το Πρόσωπό Του, και να Τον αφανίσει από την ζωή μας. Δυστυχώς, τα χρόνια τα οποία διανύουμε, οδηγούν τους ανθρώπους σε απόγνωση και εξαθλίωση. Αντικρίζουμε στην εποχή μας ανθρώπους δήθεν ισχυρούς και σοφούς, που προσπαθούν να διαγράψουν τον Θεό από τον κόσμο.

Το να διαγράψει κανείς το Θεό από τη ζωή του, σημαίνει να διαγραφεί ο ίδιος από τη Βίβλο της ζωής. Οι υπερήφανοι αυτοί άνθρωποι που έχουν εγκόσμια δύναμη, και που νομίζουν διέγραψαν τον Θεό από την ζωή τους, στην πραγματικότητα δεν έκαναν τίποτα άλλο από το να διαγραφούν μόνοι τους από την Βίβλο της ζωής. Η αυταπάτη τους ότι κατορθώνουν να εξορίσουν τον Θεό από τον κόσμο, ισοδυναμεί με την αυταπάτη των μωρών και των ανόητων που, επειδή κλείνουν τα μάτια τους στον ήλιο, νομίζουν ότι τον εξαφάνισαν.

Αγαπητοί μου και εμείς ως αδύναμα παιδιά του Χριστού που ζητούν έλεος, ας ακολουθήσουμε τον δρόμο που ακολούθησαν και οι 318 θεοφόροι άγιοι πατέρες για την υπεράσπιση της Ορθοδοξίας. Ας ακολουθήσουμε τον ορθό δρόμο του Χριστού ώστε να Τον συναντήσουμε και να γευθούμε την χαρά της παρουσίας Του. «Ας μιμηθούμε λίγο τα χελιδόνια, που όταν μένουν από τροφή και το κρύο πλησιάζει, ξεκινούν το ταξίδι τους για τα θερμά κλίματα. Εκεί θα βρουν πολλή ήλιο και αρκετή τροφή. Ένα χελιδόνι πετάει μπροστά, δοκιμάζει τον αέρα και δείχνει τον δρόμο. Όλα τα υπόλοιπα χελιδόνια ακολουθούν την πορεία του». 

Όλο αυτό το σμήνος των χελιδονιών ακολουθεί το πρώτο χελιδόνι για έναν και μόνο σκοπό: «για να βρούνε ζέστη και αρκετή τροφή». Εμείς ως βαπτισμένοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, ας ακολουθήσουμε το σωστικό χελιδόνι, τον Αναστάντα Ιησού Χριστό. Ας προστρέξουμε από πίσω Του, με χαρά, αγάπη, υπομονή και καρτερία πως κάποια στιγμή, στο τέλος αυτού του δρόμου, θα γευθούμε την σωστική αγκαλιά Του, που δεν είναι άλλη από τον Ιερό Παράδεισο της ζωής μας και την Βασιλεία της αιωνίου ζωής.

Αγαπητοί μου, θα πρέπει να γνωρίζουμε πως η φανέρωση των Αγίων, σε οποιαδήποτε εποχή, είναι η ίδια η φανέρωση του Ίδιου του Θεού στον κόσμο. Η φανέρωση της χάριτος του Αγίου Πνεύματος στον κόσμο. Ο Θεός χρησιμοποιεί την μορφή, το στόμα, την βιωτή των αγίων για να δηλώσει την παντοτινή παρουσία Του. Σε κάθε εποχή και ανάλογα με τις καταστάσεις, ο Θεός στέλνει τους κατάλληλους, όπως το 325μ.Χ. έστειλε τους 318 Θεοφόρους Πατέρες για την προάσπιση της πίστεως κατά των αιρετικών,  και τους φωτίζει με το Άγιο Πνεύμα, με το οποίο θα πρέπει να δράσουνε μέσα στον κόσμο. Αμήν.