Κυριακή του Τυφλού

1007
Κυριακή του Τυφλού

Κυριακή του Τυφλού (Ιωάν. Θ΄ 1-38)

του Ιωάννου Ε. Πουλατσίδη, Θεολόγου

Κυριακή του Τυφλού που παίρνει το όνομά της από τον θεραπευμένο από τον Ιησού, εκ γενετής τυφλού άνδρα. Στο σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα, ο Ευαγγελιστής της Αγάπης, ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, μας περιγράφει την θεραπεία του τυφλού ανθρώπου, για να μας διδάξει πως η τύφλωσή του δεν οφείλετε στις αμαρτίες των γονιών ή τις δικιές του, όπως υποστήριζαν οι Ιουδαίοι, αλλά οφείλετε στο  να φανερωθεί, η αγάπη, το έργο και η δύναμης του Ιησού πάνω στον Κόσμο, ώστε να αποκαλυφθεί η ένδοξη Θεότητά Του.

Ακούμε στο σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα: «πως ενώ ο Ιησούς προχωρούσε, συνάντησε στον δρόμο έναν άνθρωπο εκ γενετής τυφλό, και τον ρώτησαν οι μαθητές Του, σε τί οφείλετε η τύφλωσή του, σε δική του αμαρτία ή σε αμαρτία των γονιών του;  Ο Ιησούς απεκκριθεί προς αυτούς πως τίποτα από τα παραπάνω δεν είναι η αιτία της αρρώστειάς του. Αλλά αυτός γεννήθηκε τυφλός για να δοθεί η στιγμή να φανερωθούν, δια μέσου της θεραπείας των οφθαλμών του, τα έργα και η δύναμις του Κυρίου. 

Την στιγμή εκείνη ο Ιησούς – (έφτυσε στο χώμα) – έκανε πηλό και άλειψε τα μάτια του τυφλού, προτρέποντάς τον να πάει να πλυθεί στη στέρνα του Σιλωάμ. Ο άρρωστος άνδρας πρόστρεξε να κάνει ότι του είπε ο Ιησούς, με αποτέλεσμα να επιστρέψει στο σπίτι του υγιείς». Όταν στην συνέχεια ο Ιησούς τον ξανασυνάντησε τον ρώτησε: «Πιστεύεις στον Υιό του Θεού;» Και αυτός απάντησε: «Πιστεύω Κύριε. Και τον προσκύνησε ως Υιό του Θεού και Κύριο».

Οι αμαρτίες μας δέν εμποδίζουν τον Θεό να βρίσκεται κοντά μας, πολύ περισσότερο δέν εμποδίζουν εμάς να βρισκόμαστε κοντά στο Θεό.

Οι ασθένειες, τό κακό γενικότερα, ακόμα και ο θάνατος δέν έρχονται ποτέ από τον Θεό ως τιμωρία για τίς αμαρτίες μας. Ο Θεός δέν είναι τιμωρός αλλά πατέρας γεμάτος στοργή, έγνοια και αγάπη για όλους μας. Ο πρώην τυφλός άνθρωπος απάντησε:  «Πιστεύω Κύριε. Και προσεκύνησεν αυτώ».  Το γεγονός αυτό αποτελεί μια ευλογημένη ευκαιρία, έτσι ώστε και εμείς, ως ορθόδοξοι άνθρωποι, να προβληματιστούμε για την πίστη μας απέναντι στο Θεό και να ανανεώσουμε την υπόσχεση που δώσαμε κατά την ημέρα της βαπτίσεώς μας. Να ανανεώσουμε την υπόσχεσή μας απέναντι στην δωρεά του Τριαδικού Θεού, που μας έδωσε την ευκαιρία της Σωτηρίας της ζωής μας, όπου είναι και ο μέγιστος σκοπός της επίγειας παρουσίας μας.

Αγαπητοί μου και εμείς ως άλλοι εκ γενετής πνευματικά τυφλοί, ας ακολουθήσουμε τον δρόμο που ακολούθησε και τυφλός άνδρας, ώστε και εμείς να βρούμε το χαμένο φως στην ζωή μας. Ας ακολουθήσουμε τον ορθό δρόμο του Χριστού ώστε να Τον συναντήσουμε και να γευθούμε την χαρά της παρουσίας Του.

Ας κρατήσουμε μέσα στην καρδιά και την ζωή μας, την ταπείνωση του τυφλού ανδρός και όχι την δική μας  υπερηφάνεια. Ας επιδιώξουμε την ταπεινότητά μας γιατί είμαστε αμαρτωλοί. Ο Θεός δεν απαιτεί άλλη ταπείνωση από μας, πάρα μόνο την αίσθηση και την ομολογία της αμαρτωλότητάς μας. Ας ευχηθούμε στον Άγιο Τριαδικό Θεό, να μας ελεήσει και να μας οδηγήσει δια μέσου, της ταπεινής μας προσευχής, στην θεραπεία της πνευματικής μας τύφλωσης από την αμαρτία.

Να μας οδηγήσει στην μετάνοια και εξομολόγηση αυτών τον υπερήφανων πράξεων και έργων που δυστυχώς πράττουμε καθημερινά. Ας προσευχηθούμε, μέσα από τα Ιερά Μυστήρια της Αγίας μας Εκκλησίας, να ακούσει ο Θεός την ταπεινή φωνή της καρδιάς μας, ώστε να καθαρισθεί η ψυχή μας, και να βροντοφωνάξουμε ως ένας άλλος σύγχρονος εκ γενετής πνευματικά τυφλός άνθρωπος: Σ’ εσένα Πιστεύω Κύριε. Και Σε προσκυνώ ως Υιό του θεού και Κύριο μου». Αμήν.