Ε΄ Κυριακή των Νηστειών

1009
Ε΄ Κυριακή των Νηστειών

Ε΄ Κυριακή των Νηστειών

του Ιωάννου Ε. Πουλατσίδη, Θεολόγου

ΟΣΙΑΣ ΜΑΡΙΑΣ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΙΑΣ (ΜΑΡΚΟΥ, Ι΄ 32-45)

Κυριακή πέμπτη των νηστειών και η Αγία μας Εκκλησία τονίζει με την Ευαγγελική περικοπή το επικείμενο πάθος του Κυρίου Ιησού Χριστού ανεβαίνοντας στα Ιεροσόλυμα, αλλά προβάλλει και ως υπόδειγμα μια γυναίκα πού μετανόησε και επέστρεψε στο Θεό, την Οσία Μαρία την Αιγυπτία. Προβάλλεται το πρόσωπο της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας όχι ως μεγάλης αμαρτωλής, αλλά ως υπόδειγμα μετάνοιας και ταπείνωσης.

«Και ενώ ανεβαίνανε προς τα Ιεροσόλυμα, μας λέει ο Ευαγγελιστής Μάρκος, αποκαλύπτει ο Ιησούς στους μαθητές του, ότι ο Υιός του ανθρώπου, ο Μεσσίας, θα παραδοθεί στους Αρχιερείς και γραμματείς και θα καταδικαστεί σε θάνατο».

Ο Ιησούς, ταξιδεύοντας για τελευταία φορά ως άνθρωπος από τη Γαλιλαία προς τα Ιεροσόλυμα τους μίλησε ξανά για πράγματα που είχε ξαναπεί για να ξεριζώσει μέσα από τους μαθητές Του, αλλά κι από όλους εμάς, το μικρόβιο της υπερηφάνειας. Είχαν μπροστά τους τον αναμενόμενο Μεσσία, αυτόν για τον οποίο είχαν γράψει και προφητέψει αιώνες πριν οι Προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης. Ζητάει από αυτούς λοιπόν να δεχθούν τα γεγονότα που θα συμβούν στα Ιεροσόλυμα με ταπείνωση και Πίστη.

Διανύουμε είδη την Πέμπτη Κυριακή της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Την περίοδο αυτή της Ταπείνωσης, της Μετάνοιας και της νηστείας. Μια περίοδος όπου θα πρέπει κοιτάξουμε μέσα μας, να ψάξουμε τον εαυτό μας περισσότερο απο κάθε άλλη φορά και με ξεχωριστή επιμέλεια, να δοθούμε στην μετάνοια. Ας εκμεταλλευτούμε με τον καλύτερο τρόπο αυτήν την περίοδο της νηστείας ώστε να αντιληφθούμε την αμαρτωλότητά μας. Να προστρέξουμε στα Άγια Μυστήρια της Εκκλησίας μας, και να αναγεννήσουμε μέσα στην καρδιά μας, την προσευχή, την ταπείνωση, την μετάνοια. Να γονατίσουμε μπροστά στο πετραχήλι του Πνευματικού Ιερέως και να δοθούμε στην εξομολόγηση και την είσοδό μας στην Θεία Κοινωνία.

O Ιησούς Χριστός μέσα από το Ευαγγελικό ανάγνωσμα μας δείχνει την οδό του Πάθους και της Ανάστασης. Σήμερα μαθαίνουμε από τον Ιησού την οδό του Κυρίου.

Όπως μας λέει ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίριβιτς, η οδός του Κυρίου, η οδός των Παθών, των χλευασμών, των βασάνων μα και της τελικής Αναστάσεως δεν είναι εύκολη οδός. Εάν ήταν μόνο μια ευθεία χωρίς ίχνος εμποδίων, δεν θα είχε ούτε νόημα αλλά ούτε και λόγο ύπαρξης. Ας ακολουθήσουμε αυτόν τον ορθό δρόμο του Χριστού, ώστε να Τον συναντήσουμε και να γευθούμε την χαρά της παρουσίας Του, την χαρά της Ανάστασης και την χαρά της δικής μας Σωτηρίας. «Ας μιμηθούμε λίγο τα χελιδόνια, που όταν μένουν από τροφή και το κρύο πλησιάζει, ξεκινούν το ταξίδι τους για τα θερμά κλίματα. Εκεί θα βρουν πολλή ήλιο και αρκετή τροφή. Ένα χελιδόνι πετάει μπροστά, δοκιμάζει τον αέρα και δείχνει τον δρόμο. Όλα τα υπόλοιπα χελιδόνια ακολουθούν την πορεία του». Όλο αυτό το σμήνος των χελιδονιών ακολουθεί το πρώτο χελιδόνι για έναν και μόνο σκοπό: «για να βρούνε ζέστη και αρκετή τροφή». Εμείς ως βαπτισμένοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, ας ακολουθήσουμε το σωστικό χελιδόνι, τον Αναστάντα Ιησού Χριστό. Ας προστρέξουμε από πίσω Του, με χαρά, αγάπη, υπομονή και καρτερία πως κάποια στιγμή, στο τέλος αυτού του δρόμου, θα γευθούμε την σωστική αγκαλιά Του, που δεν είναι άλλη από τον Ιερό Παράδεισο.

Ο Χριστός αγαπητοί μου μας παρέδωσε τα καλύτερα όπλα για να νικήσουμε τον πονηρό και τον θάνατο. Μας παρέδωσε και μας δίδαξε πρώτος την νηστεία, την υπομονή, την ταπείνωση, την προσευχή, την συγχώρεση και την αγάπη. Μας μίλησε δια μέσου του Πρόδρομου και Βαπτιστού Ιωάννου για την μετάνοια.

Ένα μεγάλο παράδειγμα μετάνοιας, ταπεινώσεως και προσευχής μέσα στη ζωή της Εκκλησίας μας, είναι και η Αγία Μαρία η Αιγυπτία που εορτάζει σήμερα η Αγία μας Εκκλησία.. Φθάνοντας στους Αγίους Τόπους και στα Ιεροσόλυμα και καθώς πήγαινε να μπει στο ναό, μία αόρατος δύναμη δεν την άφηνε και την απωθούσε. Προσπάθησε πολλές φορές αλλά ήταν αδύνατον. Τότε συναισθάνθηκε, ότι είναι αμαρτωλοί. Παρακάλεσε την Παναγία να τη βοηθήσει να προσκύνηση κι αυτή το ξύλο του Σταυρού. Η Παναγία άκουσε την προσευχή της. Σε λίγο, χωρίς εμπόδιο, εισήλθε στο Ναό και με δάκρυα ασπάσθηκε τον τίμιο σταυρό. Όταν βγήκε από το ναό, ήταν άλλος άνθρωπος. Κάρβουνο μπήκε, διαμάντι βγήκε.
Μετανόησε, έκλαψε, αποφάσισε να κόψη πλέον την αμαρτία. Βρήκε πνευματικό πατέρα και εξομολογήθηκε, για πρώτη φορά, με δάκρυα τα αμαρτήματα της.

Σαράντα επτά χρόνια έμεινε στην έρημο με προσευχή και νηστεία. Και ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Η Αγία μετέτρεψε την κόλασή της σέ παράδεισο! Νίκησε τον διάβολο και ανέβηκε ψηλά στον Θεό! Πως; Με τί; Με την νηστεία και την προσευχή! Διότι η νηστεία μαζί με την προσευχή, είναι δύναμις όπου νικά τα πάντα.

Η Οσία Μαρία η Αιγυπτία είναι ένα ζωντανό παράδειγμα ειλικρινούς μετάνοιας, η οποία δείχνει το δρόμο της μεταμέλειας σε κάθε πιστό. Αποδεικνύει περίτρανα πως ο κάθε άνθρωπος, όσο αμαρτωλός και αν είναι, είναι καλεσμένος από τον ίδιο τον Χριστό για σωτηρία, φτάνει να μετανοήσει ειλικρινά. Γι’ αυτό και η σεπτή και αγία μορφή της Οσίας Μαρίας προβάλλεται και τιμάται αυτή την κατ’ εξοχήν περίοδο της μετάνοιας για την Εκκλησία μας. Την μετάνοια αυτής να ακολουθήσουμε και όλοι εμείς. Να ευχηθούμε όλοι εμείς να οδηγηθούμε θριαμβευτικά από το Πάθος στην Ένδοξη Ανάσταση Του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Αμήν