Η Δρ. Μαρίζα Τσακαλέρου στο 100Plus

995
Μαρίζα_Τσακαλέρου_100plus

Η Δρ. Μαρίζα Τσακαλέρου στο 100Plus

Η Δρ. Μαρίζα Τσακαλέρου, Επίκουρη Καθηγήτρια της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Nazarbayev στην Αστάνα, υπεύθυνη του Μεταπτυχιακού Προγράμματος στην Διοίκηση Τεχνολογικών Συστημάτων (Engineering Management) του Καζακστάν, μιλάει στον Βασίλη Δημούση από τον ιστότοπο 100Plus (www.100plus.gr).

Μαρίζα_Τσακαλέρου_100plus_Βασίλης_Δημούσης_100Plus

 Έχεις ζήσει σε διαφορετικά εκπαιδευτικά συστήματα. Πως έχεις επηρρεαστεί από αυτά;

Η εκπαιδευτική μου εμπειρία έχει αποκτηθεί σε τέσσερις χώρες με σημαντικές πολιτισμικές, κοινωνικές και ακαδημαϊκές διαφορές. Από την κλασική ευρωπαϊκή Ελλάδα, στο Χονγκ Κονγκ – που εξελίσσεται από το βρετανικό παρελθόν του κάτω από την αυξανόμενη επιρροή της Κίνας, και από το Καζακστάν – την αναδυόμενη δύναμη της Κεντρικής Ασίας σε ένα αμερικανικό πανεπιστήμιο στην πιο επιχειρηματική περιοχή της Κίνας, είχα την ευκαιρία να αλληλεπιδράσω με ένα πλούσιο μίγμα φοιτητών και διαφορετικών εκπαιδευτικών προσεγγίσεων. Μέσα από την συνεχή πρόκληση να να προσαρμόζομαι στις εκάστοτε συνθήκες, βελτίωσα την ικανότητά μου στην μετάδοση γνώσης αλλά και τις επικοινωνιακές δεξιότητες μου σε ακαδημαϊκό και διαπροσωπικό επίπεδο. 

Έχεις παρατηρήσει σημαντικές διαφορές στο ρόλο που αναλαμβάνουν οι φοιτητές στις χώρες που έζησες;

Στην Ελλάδα, έπρεπε να επικεντρωθώ στην πειθαρχία των Ελλήνων φοιτητών. Στο Χονγκ Κονγκ, αντιμετώπισα μια πόλη σε μετάβαση που αναζητά τη σύγχρονη ταυτότητά της με ότι αυτό σημαίνει για την νέα γενιά. Στο Καζακστάν χρειάστηκε να αντιμετωπίσω προβλήματα που προκύπτουν από την προσπάθεια της χώρας να προχωρήσει πέρα από το σοβιετικό της παρελθόν και να αναπτύξει την εθνική της ταυτότητα. Τέλος, στην Κίνα έπρεπε να προσπαθήσω ιδιαίτερα ώστε να αυξήσω την ενεργή συμμετοχή και να καταπολεμήσω την παθητικότητα των κινέζων φοιτητών στην τάξη. 

Ποιο σύστημα είχε τη μεγαλύτερη επιρροή στην στάση σου απέναντι στην εκπαίδευση;

Πέρα ​​και πάνω από αυτές τις διακριτές διαφορές των συστημάτων στα οποία εκτέθηκα, έχω παρατηρήσει ότι υπάρχουν τρεις σταθεροί άξονες για αξιόπιστη επικοινωνία και αποτελεσματική διδασκαλία.

  1. Η προσαρμογή στο περιβάλλον.

Κανένα εκπαιδευτικό σύστημα δεν λειτουργεί στο κενό. Ενώ η επιστήμη είναι καθολική, η αποτελεσματική διδασκαλία επιστημονικών εννοιών πρέπει να λαμβάνει υπόψη το κοινωνικοοικονομικό, πολιτισμικό και γνωσιακό περιβάλλον των φοιτητών. φοιτητικού σώματος. Θεωρώ ότι ο ρόλος μου είναι αυτός του διαμεσολαβητή στην γνώση  και στο πλαίσιο αυτό προσπαθώ να βοηθήσω τους φοιτητές μου να αναπτύξουν θετική εικόνα για τον εαυτό τους και να ενθαρρύνω πολλαπλούς τρόπους σκέψης σε κάθε αντικείμενο. Η ενθάρρυνση ερωτήσεων με παράλληλη διατήρηση της πειθαρχίας είναι βασικός παράγοντας επιτυχίας.

  1. Η σύνδεση με την σύγχρονη επιχειρηματικότητα.

Οι φοιτητές εκτιμούν τα πρακτικά παραδείγματα και υποκινούνται από την αντίληψη ότι αποκτούν έτσι τις κατάλληλες δεξιότητες.  Το να φέρνεις ένα προσεκτικό μείγμα θεωρίας και παραδειγμάτων στην τάξη, δουλεύει άψογα στην ενθάρρυνση της απόδοσης των φοιτητών. Βρίσκω επίσης ότι η εισαγωγή στοιχείων έρευνας στη διδασκαλία συχνά αυξάνει δραματικά την κατανόηση του υλικού που διδάσκεται.

  1. Η ενσωμάτωση της τεχνολογίας στην τάξη.

Οι φοιτητές σε όλο τον κόσμο έχουν πάθος με τα κοινωνικά δίκτυα σε βαθμό δραματικά μεγαλύτερο από οποιαδήποτε άλλη γενιά πριν από την σημερινή. Είναι εξοικειωμένοι  με τα πολυμέσα και η προσοχή τους διασπάται εύκολα. Ως επιχειρηματίας στα social media, και ως μέλος του διοικητικού συμβουλίου σε μια κορυφαία εταιρεία συστημάτων διαχείρισης της εκπαιδευτικής λειτουργίας, κατανοώ πλήρως τις ανάγκες τους και τις δυνατότητες των τεχνολογιών δικτύωσης και κάνω μια συνειδητή προσπάθεια να ενσωματώνω τέτοιες μεθόδους στη διδασκαλία μου. Η υβριδική παράδοση περιεχομένου είναι συχνά πολύ πιο αποτελεσματική από μια στατική παρουσίαση.

Φυσικά καμιά εκπαιδευτική θεωρία φυσικά δεν είναι τέλεια μέχρι να δοκιμαστεί στην αίθουσα και πιστεύω πως οι αξιολογήσεις μου από τους φοιτητές μου  είναι ένα ανεκτίμητο εργαλείο για τη βελτίωση της διδασκαλίας μου. 

Εδώ και αρκετά χρόνια οι φορείς εκπαίδευσης έχουν μεταφέρει πολλούς πόρους τους προς την εξ’ αποστάσεως εκπαίδευση. Πιστεύεις ότι αυτό θα κάνει την απόκτηση γνώσης πιο προσιτή στους ανθρώπους; 

Σίγουρα την κάνει πιο προσιτή, αλλά όχι πάντοτε πιο εύκολη. Πρόσφατες μελέτες στον χώρο της παιδαγωγικής έχουν αναδείξει το γεγονός ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει διαμορφωθεί στο να αποκτά γνώση μέσα από την κοινωνική επαφή. Στον βαθμό που η εξ’ αποστάσεως εκπαίδευση περιορίζεται σε βιντεοσκοπημένες διαλέξεις και πολυμεσικές εφαρμογές, δεν μπορεί να αντικαταστήσει την δυναμική της αίθουσας διδασκαλίας.   

Παρατηρείται το φαινόμενο σε κάθε νέα ανάληψη καθηκόντων στο Υπουργείο Παιδείας να παρουσιάζεται άλλη μία νέα ‘‘μεταρρύθμιση’’.  Είναι δυνατόν αυτό;

Ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία αξιοπιστίας ενός ακαδημαϊκού συστήματος είναι η σταθερότητα. Οι συνεχείς και πολλές φορές αντιφατικές αλλαγές αποσυντονίζουν και απομακρύνουν από τον στόχο που είναι ένα σύστημα παροχής εκπαίδευσης με ίσες ευκαιρίες για όλους. 

Η ΕΕ επενδύει πολλά χρήματα στη Δια Βίου Εκπαίδευση. Είναι προς τη σωστή κατεύθυνση η πολιτική αυτή;

Φυσικά και είναι. Η Δια Βίου Εκπαίδευση αποτελεί μια αναγκαία πραγματικότητα, ειδικά στους κλάδους της Τεχνολογίας και της Ιατρικής.  Δεν υπάρχουν πολλά πράγματα που είναι στατικά στην γνώση και, προσωπικά, πιστεύω βαθιά στην συνεχή βελτίωση. 

Πως φαντάζεσαι το Πανεπιστήμιο στο μέλλον στην Ελλάδα; 

Το πανεπιστήμιο όπως και η υπόλοιπη χώρα περνάει μια βαθιά κρίση που δεν είναι μόνο οικονομική. Μόνον όταν η γνώση (και όχι το πτυχίο αυτό καθεαυτό)  αποτελέσει απαίτηση της κοινωνίας μας υπάρχει περίπτωση να δούμε βελτίωση.